Concertrecensies

Om te beginnen was de grootste mazzel van deze editie van Lowlands natuurlijk het weer. Was het al weken druilerig, herfstig weer, op vrijdagochtend begon de zon plots te schijnen, om dit bijna het hele weekend vol te houden. En lekker rondlopen op je slippers en luieren in de zon is toch heel wat fijner dan rondsjokken op je kaplaarzen en van tent naar tent rennen om droog te blijven.
De eerste artiest die op vrijdag echt overtuigde was de Vlaamse Selah Sue. Ze stond die middag geprogrammeerd in de India-tent. Waarschijnlijk mede dankzij haar optredens in DWDD, stond het publiek tot ver buiten de tent rijen dik te genieten van haar schone liedjes. The Ting Tings en The Kooks deden even later in de Alpha precies waar ze voor gekomen waren; het publiek vermaken met strak gespeelde hits. Perfect om in het gras naast de tent in de juiste Lowlands-vibe te komen. Wie tegen die tijd ingekakt was kon terecht in de India. Daar speelden die avond dé twee verassingen van de vrijdag: Flying Lotus en Baskerville. Aanstekelijke, energieke dance; fijner kan je je eerste Lowlandsdag niet afsluiten.

Zaterdag kon de eerste kater om 13u weggezongen worden in de Alpha bij een groot karaoke-feest. Het hese gepiep van de meeste bezoekers was opvallend, de lol groot. Daarna was het tijd voor het hardere werk bij And So I Watch You From Afar, die overtuigden met een ware muur van gitaargeweld. Wie daarna nog niet wakker was, had het vrijdagavond wel heel bont gemaakt. Ook Blood Red Shoes ging er hard tegenaan in de Grolsch. Met twee man weten ze de complete tent, en ver daarbuiten, compleet op z'n kop te zetten; respect voor deze mannen!
Aan het begin van de avond was het even op adem komen bij Marina and the Diamonds, die een geweldige show weggaf in de India. De Britse zangeres deed live soms wel heel erg denken aan Kate Perry maar desondanks was het genieten van haar loepzuivere stem en enthousiaste optreden. Hierna begon de Bravo-tent langzaam vol te stromen voor de Bloody Beetroots. De buzz ging al een tijdje rond, hier moest je bij zijn. Dit bleek meer dan terecht, de gemaskerde band had in no time de tent compleet voor zich gewonnen. De toon was gezet voor de zaterdagavond, toch wel de avond dat toch wel iedereen losgaat op Lowlands. De programmering was er zeker naar, van de Lowlands rave tot Dave Clarke werd het een lange, lange nacht.

Hoewel op zondag de programmering om 11 uur 's ochtends al van start ging, duurde het deze ochtend uiteraard wat langer voordat iedereen uit z'n tentje het terrein op kwam gerold. Gelukkig was het relaxt ontwaken bij de lome klanken van Gentleman, om daarna langzaam over te gaan op de gitaren van Yeasayer. Pendulum schudde vervolgens met hun superenergieke opzwepende muziek iedereen binnen no time volledig wakker. Ook The National overtuigde hierna ten volle met gitaarmuziek van een hele andere soort. Hun melancholieke stemmige muziek kwam vol tot recht met de ondersteuning van meerdere trompettisten. Prachtig!
In de Bravo was het hierna wachten op Die Antwoord, toch wel de hype van Lowlands 2010. De eerste paar nummers waren nog verassend en grappig. Maar toen was de lol er wel vanaf en vertrokken de meeste mensen naar The XX, waar het weer fijn wegdromen was.

Tegenvallers

Met een programmering van tientallen bands en artiesten is het natuurlijk niet meer dan normaal dat sommige acts wat tegenvallen. De een heeft z'n dag niet, een ander kan een groot publiek nog niet handelen. Dit laatste leek het geval bij Broken Bells, de band die vrijdagmiddag was geprogrammeerd in de Alpha. De tent was nog niet voor een kwart gevuld en het leek er op dat de band bij voorbaat al opgaf het publiek te overtuigen. Jammer! Ook AIR overtuigde een paar uur later niet. Deels kwam dit misschien door het tijdstip - wie had er vrijdag aan het begin van de avond zin in hun lome klanken?- maar ook de heren zelf leken geen enkele moeite te doen het publiek voor zich te winnen.
Zaterdag stelde de punkers van NOFX zwaar teleur. Je kan je afvragen waarom de (inmiddels) op middelbare leeftijd zijnde bandleden überhaupt zijn gevraagd voor Lowlands. De meeste mensen die naar het optreden kwamen kijken leken dit uit nieuwsgierigheid te doen; zouden ze nog net zo kunnen overtuigen als 15 jaar geleden? Nee dus. Met flauwe grappen en haastig gespeelde nummers red je het niet. Ook LCD Soundsystem viel een beetje tegen. De nummers ontaarden in talloze trommel-improvisaties, waar de meeste mensen na een kwartiertje wel klaar mee waren.
Gelukkig is de programmering van Lowlands zo enorm uitgebreid dat je maar even het programmaboekje hoeft te pakken om uit tig andere bands te kunnen kiezen.

Al met al een zeer geslaagde editie van Lowlands. Zoals elk jaar valt weer op hoe strak georganiseerd het festival is. En niet alleen de zeer uitgebreide programmering en goede organisatie draagt bij aan het ultieme festivalgevoel, ook de aankleding, de camping-waves, de spontane feestjes op de campingwc's en de planten die als ware trofeeën het terrein over gesjouwd worden door trotse bezoekers maken Lowlands elk jaar tot een groot feest. Tot Lowlands 2011!