Speciaal voor Over het IJ festival maakte dansmaker Gabriella Maiorino de locatievoorstelling SUPERNOVA. Containers vormen het decor op de NDSM-werf van Amsterdam en slokken de kijkers op om ze snel daarna weer uit te spuwen. Niemand van het publiek lijkt te weten waar de voorstelling precies over gaat, maar als makke lammetjes laat iedereen zich meevoeren in dit oeroude ritueel van beweging, oerkreten en drank.
Twee dansers kijken elkaar geconcentreerd aan en volgen elkaars bewegingen nauwkeurig. Met ontbloot bovenlijf en strepen rond de ogen en over de ruggengraat lijkt de gespierde jongen wel een junglestrijder. Voor het overige deel gekleed in legergroen, klauteren ze als roofdieren over de containers. Het is alsof we beland zijn in een scene van de gedateerde thriller Predator met Arnold Schwarzenegger. Oerkreten worden uitgestoten, spannende muziek dreunt uit de speakers en een emmer roze gekleurd water wordt uitgegoten over de stenen. Het lijkt allemaal wel een beetje melig bedoelt, maar er staan hier toch wel degelijk vier doodserieuze dansers die te kennen geven dat het allemaal diepe ernst is.
Gabriella Maiorino heeft altijd een soort ongrijpbare sfeer rond haar werk hangen. In SUPERNOVA gaat zij nog een stapje verder. Door de transcendente thematiek vergt zij met deze voorstelling over kosmische verbondenheid, oertrillingen en oude rituelen het uiterste inlevingsvermogen van haar publiek. Zonder dat duidelijk wordt wat precies de bedoeling is, wordt iedereen onverhoeds ingewijd in haar ritueel, om uiteindelijk knuffelend en dansend te eindigen op de betonnen werf.
Met IOVIODIO en A Devine Threesome liet zij scherpe en energieke voorbeelden zien van wat zijn kan. SUPERNOVA is bepaald niet Maiorino's beste voorstelling, door het trage verloop en het ontbreken van echte dans. Het enige waar zij wel op bewonderenswaardige wijze in is geslaagd is het publiek onopvallend en terloops deelgenoot te maken van haar ondefinieerbare ritueel.
|
